કેમ છો! આપણા ગુજરાતમાં બે જ વસ્તુઓ સૌથી વધુ સિરીયસલી લેવામાં આવે છે: એક રવિવારની રસ-પુરીની જ્યાફત અને બીજું ક્રિકેટ વર્લ્ડકપમાં ભારતની જીત! રસ પુરી ને હજી વાર છે પણ વર્લ્ડકપ તો આવી ગયો! આમ જુઓ તો, ટેલેન્ટ તો આપણા ખેલાડીઓમાં ભરપૂર છે, પણ સાચું કહેજો, જ્યારે મેચમાં છેલ્લી ઓવરમાં ભારતની ટીમ ને 15 રન જોઈતા હોય, ત્યારે તમે ટીવી સામે બેસીને હનુમાન ચાલીસાના પાઠ નથી કરતા?! એ વખતે આપણી હાલત એવી હોય છે કે જાણે જીવ અધ્ધર થઈ ગયો હોય. ક્રિકેટમાં જ્યારે આવી સુપર ઓવર જેવી સ્થિતિ સર્જાય, ત્યારે જ ખબર પડે કે નસીબ અને ટોટકાની ઓવર કેટલી લાંબી હોય છે!
એક વાર મેં મોટેરા સ્ટેડિયમમાં જોયું, એક ભાઈ ધોમધખતા તાપમાં પણ સ્વેટર પહેરીને બેઠા હતા. મેં પૂછ્યું, ‘કેમ કાકા, ઉનાળામાંય ઠંડી લાગે છે?’ તો કહે, ‘ના ભાઈ, આ શુકનવંતું સ્વેટર છે. 2011માં આ પહેરીને ફાઈનલ જોઈ હતી તે ગંભીર અને ધોનીએ ધોઈ નાખ્યા હતા, આજે જો આ ઉતારું તો ટીમ ઇન્ડિયાને LBW થતાં કોઈ ન રોકી શકે!’ મને થયું, વાત તો સાચી છે, જ્યારે નસીબ આડે આવે ત્યારે કિસ્મત જ તમને LBW કરી દે છે, અને ત્યારે જ ગઠિયાઓ કહી ગયા છે કે નસીબ ચાર ડગલાં આગળ જ હોય!
ક્રિકેટની દુનિયામાં આ ‘અંધવિશ્વાસ’ એટલે ખેલાડીઓનું અદ્રશ્ય ‘દૂસરા’. બેટ્સમેન પાસે ટેલેન્ટ હોય એ એક તરફ, પણ ગજવામાં કંઈક બીજું જ (લકી સિક્કો કે રૂમાલ) હોય ત્યારે એ રણનીતિ કામ લાગે છે. એને જ તો કહેવાય કે ‘ગજવામાં હાથ નાંખે તો કાંઈક બીજું જ નીકળે!’ મને યાદ છે, સચિન પાજી હંમેશા ડાબો પેડ પહેલા પહેરતા. ત્યારે સ્હેજેય સવાલ થાય કે ક્રિકેટના ભગવાનને પણ સુપરસ્ટીશન નડે?
ક્યારેક નસીબની મદદથી મુશ્કેલ પરિસ્થિતિ પણ ફૂલ ટોસ જેવી સરળ બની જાય છે. એ સમયે બેટ્સમેનની તો પાંચે આંગળીએ ઘી હોય! પણ જો નસીબ સાથ ન આપે, તો તમે ગમેતેટલા રન માટે દોડો, ક્રીઝ સુધી પહોંચતા પહેલા જ રનઆઉટ થઈ જવાય ત્યારે દિલમાંથી એક જ અવાજ નીકળે - મોઢે આવેલો કોળિયો છીનવાઈ ગયો! અને એમાંય જો તમે પહેલો જ બોલ રમવા ગયા અને લકી રૂમાલ ખિસ્સામાં નથી, તો સીધા Duck પર પેવેલિયન ભેગા! એને જ કહેવાય ને કે પ્રથમ ગ્રાસે મક્ષિકા!
વર્લ્ડકપમાં વિજય મેળવવા માટે ખેલાડીઓ જે વિધિઓ કરે છે. એ જ એમનો અસલી પાવરપ્લે છે. કોઈ ત્રણ દિવસ સુધી દાઢી નથી કરતું, તો કોઈ વળી એક જ મોજાં ત્રણ દિવસ ધોયા વગર પહેરીને હેટ્રિક લેવાની ફિરાકમાં હોય છે. પછી ભલે ને એ મોજાની સ્મેલથી બેટ્સમેન ક્લિન બોલ્ડ થઈ જાય, પણ બોલર માટે તો એ સોનામાં સુગંધ ભળવા જેવી વાત છે ને! ફેન્સ જ્યારે ખેલાડીઓના આવા અજીબ ટોટકા જાણે ત્યારે તેમની આંખે અંધારા આવી જાય છે, પણ ભાઈ, આ તો ક્રિકેટ છે, અહીં આવું બધું જ જાયઝ છે.
તમે ક્યારેય વિચાર્યું છે કે આ થર્ડ અમ્પાયર ખરેખર કોણ છે? એ તો પેલું અદ્રશ્ય નસીબ છે જે ગ્રાઉન્ડ પર સતત નજર રાખે છે. એટલે જ વડીલો કહેતા કે ‘ઈશ્વરની નજરે બધું જ દેખાય છે’. છેલ્લે તો ભગવાને જ ડીઆરએસ લેવાનું છે કે ટ્રોફી કોના ઘરે જશે! કારણ કે ઉપરવાળાની લાઠીમાં અવાજ નથી હોતો, એ જ્યારે ફેંસલો સંભળાવે ત્યારે આખી દુનિયા જોતી રહી જાય છે.
જ્યારે જીતવાની આશા સાવ ઓછી હોય અને સામેવાળો બોલર ખૂંખાર યોર્કર નાખતો હોય, ત્યારે આ શ્રદ્ધા અને લકી ચાર્મ જ હેલ્મેટનું કામ કરે છે. એ વખતે એવું લાગે કે બસ ડૂબતાને તણખલાનો સહારો મળી ગયો. અને જો એ માનતા ફળી જાય, તો સમજો કે તમારી સેન્ચ્યુરી પાકી! કારણ કે જ્યારે ફળ પાકે ત્યારે આપોઆપ ટપકે જ છે.
સાચું કહું તો, જે ટેલેન્ટ અને ટોટકા બંનેમાં માને તે જ સાચો ઓલ રાઉન્ડર. એના તો બત્રીસે કોઠે દીવા પ્રગટે! મેદાનમાં બેટ તો રન બનાવે જ છે, પણ ક્યારેક પેલા ખિસ્સામાં રહેલા ગુરુજીના ફોટા કે લકી રૂમાલને લીધે મળેલો કોન્ફિડન્સ જ તમને મેચ વિનર બનાવે છે.
મિત્રો, આ વર્લ્ડકપમાં પણ તમે તમારી જગ્યા બદલતા નહીં અને જો ભૂલથી ભારતની વિકેટ પડે તો એમ ન માનતા કે ટોટકા ખોટા છે, કદાચ સામેવાળાએ આપણી સામે કોઈ ખતરનાક ગૂગલી નાંખી હશે! પણ યાદ રાખજો, ધાર્યું ધણીનું થાય!
તો બોલો, તમે આ વખતે કયો ટોટકો અજમાવવાના છો? પત્ર લખીને કે ઇન્સ્ટાગ્રામ પર @rjvishalને DM કરી જરૂર જણાવજો!
